Ząbkowanie u niemowląt jest procesem będącym udręką zarówno dla dzieci jak i dla rodziców. Ząbkowanie – czyli wyżynanie się pierwszych mlecznych zębów, zaczyna się około trzeciego – czwartego miesiąca życia niemowlaka. Proces ząbkowania trwa kilka tygodni i w przypadku niektórych dzieci może mieć bardzo ciężki przebieg. Wyrastające zęby mogą po prostu boleć lub swędzieć, dlatego niemowlę chce wówczas przynieść sobie ulgę w tej dokuczliwej dolegliwości.
Dlatego gryzie co popadnie, wkłada sobie do ust różne przedmioty i tym podobne. Aby pomóc dziecku z tym przykrym uczuciem należy zapewnić mu dostęp do czystych specjalnych gryzaków, które może bez przeszkód ssać i wkładać do buzi. Ząbkowanie wiąże się z kilkoma problemami, którym na szczęście możemy zaradzić. Pierwszym z nich jest nadmierne ślinienie się, które może prowadzić do podrażnienia okolicy wokół ust i brody. Należy zakładać dziecku na dzień miękki śliniaczek i systematycznie ocierać jego buzię, a w razie potrzeby smarować podrażnione obszary kremem. Ząbkowanie wiąże się z bólem dziąseł, które sprawia, że niemowlę jest bardzo marudne, rozdrażnione i płaczliwe. Ulgę w bólu może przynieść ssanie kostki lodu (małej) bądź schłodzonego w lodówce gryzaka. Z bólem wiąże się też niechęć do ssania piersi lub butelki. Aby ułatwić mu tę czynność, należy posmarować pierś żelem na ząbkowanie, który również przynosi ulgę. Ząbkowanie wiąże się też czasem z wystąpieniem biegunki, gorączki, kaszlów czy wymiotów. Jeśli objawy będą się nasilać należy skontaktować się z lekarzem pediatrą.
Archive for the ‘Rozwój’ Category
Ząbkowanie u niemowląt
Środa, czerwiec 16th, 2010Czkawka u niemowląt
Środa, czerwiec 2nd, 2010Niemowlęta mogą cierpieć na kilka dokuczliwych dolegliwości, które spędzają sen z powiek ich rodziców a ponadto są bardzo dokuczliwe dla samych maluchów. Jedną z takich przykrych i uporczywych dolegliwości jest czkawka. Młodzi rodzice są zazwyczaj przewrażliwieni na punkcie jakichkolwiek negatywnych zmian dokonujących się z organizmem ich dziecka. Na szczęście czkawka nie jest niczym poważnym i rodzice nie powinni się obawiać, czy coś jest nie tak. Jest to bardzo naturalne reakcja organizmu spowodowana czasowym zaburzeniem pracy przepony. Brzmi nieco makabrycznie, ale tak naprawdę czkawka nie jest dużym kłopotem.
Przyczyny czkawki
Przyczyny czkawki są dwojakie, wiążą się bądź z powietrzem zasysanym przez niemowlę podczas przyjmowania pokarmu, bądź z zbyt dużą różnicą temperatur. Na tę drugą przyczynę możemy wpłynąć
dbając o dostosowany do pogody ubiór dziecka. Czkawka u niemowlęcia nie jest tym samym, co czkawka u dorosłych. Dlatego oby się jej pozbyć nie wolno pod żadnym pozorem stosować metod popularnych wśród dorosłych takich jak uderzenia w plecy, przestraszenie, picie dużej ilości wody, czy co gorsza wstrzymywanie oddechu czy obrócenie do góry nogami. Aby pomóc dziecku w przypadku czkawki można delikatnie dmuchać mu w twarz, powtórnie nakarmić tak aby oddychanie przywróciło normalny przepływ powietrza. Przydatny może też być spacer, gdyż podmuch świeżego powietrza może również wpłynąć na normalne oddychanie niemowlaka. Gdy te metody nie pomogą wystarczy cierpliwie czekać, aż czkawka przejdzie sama. Gdy będzie trwała kilka godzin, wówczas dopiero należy skontaktować się lekarzem, gdyż może być sygnałem jakieś nieprawidłowości oddychania. Ale nie należy martwić się na zapasa, czkawka nie zabija.
Dziecko a TV
Piątek, maj 14th, 2010
Rodzice często zastanawiają się, ile czasu ich małe dziecko może spędzać przed telewizorem? Właściwą odpowiedzią powinno być – jak najmniej. Według naukowców wraz ze wzrostem czasu spędzanego przed telewizorem, wzrasta ryzyko pojawienia się problemów zdrowotnych oraz kłopotów w szkole już gdy dziecko osiągnie 10 rok życia. Pewnie zapytacie, jak te badania były przeprowadzane? Przebadano grupę ponad 1000 rodziców i zadano im pytanie jak długo ich dziecko oglądało telewizję przez odpowiednio 2 lub 4 lata. I jakie były wyniki badań? Dwuletnie maluchy siedziały przez przez szklanym ekranem poniżej 9 godzin na tydzień, czteroletnie maluchy natomiast 15 godzin tygodniowo. Badania pokazały także, że istnieje spora grupa dzieci, które oglądają telewizję znacznie dłużej niż wynosi zalecane dzienne maksimum czyli 2 godziny. 11% dwuletnich dzieci oraz 23% czteroletnich spądzało przed telewizorem ponad zalecane 2 godziny dziennie. Istotą badania było sprawdzenie zdrowia i osiagnięć w szkole badanych maluchów, gdy osiągnęły 10 rok życia. Czynnikami, które wpływały na ocenę był ogólny stan zdrowia oraz masa ciała. W rezultacie okazało się, że im więcej czasu dziecko spędzało przed telewizorem w wieku 2 lat, tym mniej angażowało się się w zajęcia szkolne i osiągało gorsze wyniki z matematyki. Oprócz tego dzieci te były mniej aktywne fizycznie i piły zdecydowanie więcej słodkich gazowanych napojów, co może być efektem złych nawyków i przebywania długo w jednej pozycji podczas oglądania telewizji. Te i inne badania pokazują jak bardzo należy dbać o ruch i odpowiednią diętę naszych pociech, a „elektroniczna niania” nie zastąpi uwagi rodzica, który wpoi dziecku właściwe przyzwyczajenia i wartości.